Wintersport

Ben druk bezig de website van Rufus opnieuw in te richten. Het is meer werk dan ik dacht, het neemt dan ook meer tijd in beslag dan ik er voor uit had getrokken.
De wintersport hebben we inmiddels achter de rug. Rufus geniet weer volop van de sneeuw. Aanvankelijk houd ik hem aan de lange lijn, hij voelt zich weer een pup en vertoont hetzelfde gedrag. Al gauw gaat hij ongelijnd mee naar het dal, enkel op de pistes is hij uit veiligheidsoverwegingen aangelijnd. De wandelingen zijn voor Rufus uiterst vermoeiend, hij kiest er voor om niet over de wandelpaden te lopen, maar ernaast door de nog ongerepte sneeuw. Wat betekent dat hij sprongsgewijs ons volgt tijdens de wandelingen. Hij graaft weer van alles op en komt dat trouw brengen. Ondanks het insmeren van zijn voetzolen met vaseline, hecht de sneeuw zich tussen zijn tenen en overal aan zijn vacht. Aan zijn poten en staart hangen grote ijs- en sneeuwballen, die hij regelmatig probeert weg te bijten. Het grote balkon bij het appartement is een groot succes. Als we in het appartement zijn, brengt Rufus zijn tijd door op het balkon. Er komen heel veel mensen en ook honden langs, wat het allemaal razend interessant maakt voor hem.

Weer eens een dagje strand! Nu niet alleen maar met het baasje en het vrouwtje. Dat betekent veel rennen, dollen, springen en plezier maken.

Rufus weet er geen eind aan. We maken een lange wandeling. Rufus legt de afstand die we wandelen zeker drie keer af. Hij blijft goed in de buurt en beschrijft steeds lussen rond ons. Hij reageert prima op de commando´s. Alleen snapt hij af en toe niet goed wat hij moet doen. Als we met zijn vieren op een rij lopen en ik geef hem het commando ´volg´weet hij niet precies waar hij moet gaan lopen. Hij kiest ervoor dan maar links van degene die het meest links loopt te gaan lopen. Halverwege drinken we koffie en warme chocolademelk. Rufus kan dan weer wat op adem komen. Op de terugweg heeft hij weer voldoende energie om rond te rennen en af en toe in het water te springen, terwijl hij toch goed in de buurt blijft. Uit zichzelf komt hij zich af en toe melden door met een grote boog naar ons toe te komen, om dan weer zijn neus te volgen. Af en toe krijgt hij het commando om te volgen, voor te komen of aan de voet te zitten, zodat hij af en toe wat rust krijgt. Op het einde van de wandeling drinken we een biertje en Rufus water. Hij valt zelfs in slaap in de strandtent. In de auto terug naar huis slaapt hij verder. Thuis is hij nog steeds wat uitgeteld,